امروز اولین بخش تئوریهای موسیقی را در این صفحه قرار میدهیم. فرض ما بر این است که دوستان از موسیقی هیچ اطلاعی ندارند و تازه در آغاز راه هستند ، همانند خود ما در شروع یادگیری موسیقی !

در ضمن این دروس برگرفته از کلاسهای استاد عزیز آقای عباس روشن زاده است که چند سالی در فرهنگسرای جوان و نیز خانه فرهنگ اندرزگو و چند جای دیگر مشغول تدریس هستند .

الفبای موسیقی متشکل از هفت نت هست که عبارتند از :

Do / Re / Mi / Fa / Sol / La / Si ( فرانسوی )

C / D / E / F / G / A / B ( انگلیسی )

فاصله بین تمام نت ها یک پرده است بجز دو استثنا :

از می تا فا و از سی تا دو که تنها نیم پرده فاصله است .

نام نتها در زبان فارسی نیز از نامگذاری هجایی گرفته شده است .

note در زبان معمولی به معنای "یادداست" - "نامه غیر رسمی" - "سند" و غیره می باشد و در زبان معمولی - گاه به معنای "شستی پیانو" - "آهنگ" یا "نغمه" و بالاخره در زبان فنی موسیقی "نسانه و علامت" آمده است .

حامل :

برای اینکه نتهای موسیقی را بتوان به خط موسیقی نوشت خطوطی بکار برده می شود که حامل نام دارد . حامل در ساده ترین و معمولی ترین کار برد خود عبارت است از پنج خط موازی با فاصله های مساوی . حامل پنج خطی دارای یازده محل برای جا دادن نت های موسیقی است . پنج محل روی خط ها - چهار محل میان خطها - یک محل پایین و یک محل بالای حامل

کلید :

کلید علامتی است که سمت چپ حامل قرار می گیرد و نام و موقعیت صدای نت ها را تعیین می کند

کلید هایی که در موسیقی بکار می روند عبارتند از : کلید سل - کلید دو - و کلید فا

چگونگی جایگیری این نت ها روی خطوط حامل به این ترتیب هست که در ابتدای پنج خط حامل کلیدی می آید که جایگیری نت ها را به ما میگوید . سه کلید سل و کلید فا و کلید دو . که البته در ساز گیتار فقط از کلید سل استفاده میشود .

اگر کلید سل روی خط دوم قرار گیرد به این معنا است که نتی که روی این خط قرار میگیرد سل نامیده میشود و نتهای دیگر به ترتیب و پی در پی خواهند آمد .