موسیقی پاپ - سبک و نوع خاصی در موسیقی است . این موسیقی "مردم پسند" و "باب طبع روز " از دیدگاه برخی کارشناسان موسیقی تحت تاثیر و برگرفته از موسیقی غرب است و با موسیقی اصیل و سنتی کشور ما هیچ تجانس و نزدیکی ای ندارد . شاید بهتر باشد قبل از ورود به مبحث "موسیقی پاپ ایرانی" نگاهی داشته باشیم به چگونگی شکل گیری موسیقی پاپ آمریکایی - موسیقی ای که بعضی ها آن را مادر موسیقی سیاهپوستان آفریقایی تبار این کشور است . یکی از مهمترین ویژگی های موسیقی پاپ آمریکایی - ترکیب بندی جدید از سازهای آن است که به صورت ترکیبی به ظاهر نامتجانس اما جذاب - اجرا می شود . ترکیب هایی نظیر "پیانو - بانجو - ساکسیفون - گیتار - ویلون و طبل های جاز .

در اوایل قرن بیستم میلادی - تحئلات دیگری در عرصه موسیقی آمریکا به وجود می آید . به این صورت که ابتدا نمایش های تمام موزیکال - به وجود می آید . این نمایش ها شامل تولیدات بزگ صحنه ای بود و ضمن اجرای نمایشنامه - موسیقی - رقص - آواز و شوخی های کلامی به روی صحنه می رفت .

مجموعه ای از این عوامل - همراه با رواج یافتن صفحات گرامافون - سبب شد تا اولین نت های موسیقی ای که امروز آن را "پاپ " می نامیم شکل بگیرد .برای این نوع موسیقی سه ویژگی مهم قابل ذکر است :

1- ملودی های ساده و کوتاه مرتب .

2- برخورداری از هارمونی ساده

3- برخورداری از ریتم های به تدریجتند شونده .

زمانی که موسیقی سیاهپوستان آمریکایی رواج یافت - شاخه ای دیگر به وجود آمد تحت عنوان "موسیقی جاز" که ادامه دهنده منطقی موسیقی سیاهان است . بعد از پایان جنگ جهانی دوم نیز شاخه ای در موسیقی جاز شکل گرفت که "بلوز"نام داشت . "بلوز" یکی از مهمترین اتفاقاتی است که در عرصه موسیقی آمریکا روی داد که بعد ها در اروپا و دیگر کشورهای جهان نیز تاثیر خود را به جا گذاشت . از سال 1995 نوع تازه ای در موسیقی آمریکایی به وجود آمد که با عنوان موسیقی "راک" از آن یاد می کنند. این نوع موسیقی که پیوند نزدیکی با موسیقی "پاپ" است - حرف تازه ای را مطرح می کند - ریتم را به شدت هیجان انگیز می کند و در عین حال از حیث اشعار ترانه ها وارد حیطه های عاطفی و عاشقانه می شود . این امر باعث شد که نسل جوان شیفته این نوع موسیقی شود . به طوری که می توان گفت موسیقی پاپ آمریکایی امروز همان است که از موسیقی راک گرفته شده است .بع از این دوره گروهای موسیقی بدنبال یرقراری ارطباط آسان با مردم از طریق این نوع موسیقی شدند . از مشخصات موسیقی دهه پنجاه به بعد تا نیمه دهه شصت میلادی - سادگی - ملودی های تکرار شونده - تنوع ریتم و ترکیبات تازه تر سازهاست . جدای از این - این نوع سبک و اجرا از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه بود و در هر جا و مکانی امکان استفاده از آن مهیا بود .

در واقع از نیمه دهه 1950 به بعد - شاهد دگرگونی اساسی موسیقی پاپ آمریکایی بوده ایم که این امر به نوبه خود تاثیر شگرفی بر اروپا و تمام دنیا و از جمله ایران - گذاشته است .

امروز" موسیقی پاپ" به موسیقی "مردمی " ترجمه می شود که ترجمه غلطی است - چرا که اصولا این نام "پاپ مزیک" ریشه ای قدیمی دارد و به قرن نوزدهم میلادی و سال 1880 باز می گردد . این اسم عمدتا اشاره به نام محله ای است در نیویورک و نوع موسیقی خاصی که در این خیابان توسط افرادی خاص اجرا می شده است .

شاید بتوان شروع فعالیت موسیقی مردم پسند ایرانی را آغاز دوران مشروطیت (95 سال پیش) عنوان کرد . دورانی که مردم سرودهای ملی و تصنیف های عارف (شاعر ایرانی)را در کوچه و خیابان می خواندند . این نوع موسیقی بر اساس موسیقی سنتی ایران شکل گرفت و ریشه دوانید . با تاسیس رادیو ایران در سال 1319 شمسی - تصنیف ها ضمن این که همچنان برگرفته از دستگاهای موسیقی سنتی است - ریتم ها تندتر و جذاب تر می شوند . این موسیقی به حدی نزد مردم به جذابیت و محبوبیت دست یافت که تدریجا به فیلم ها و سینماها نیز راه پیدا کرد .

بعد از این شکل اجرا - در دهه 1340 شمسی - در رادیو و سپس در سطح جامعه - نوع تازه ای از موسیقی مردم پسند به وجود آمد که ترکیب سازهایش شنتی و ارکسترال معمولی نبود . در این دوره است که سازهایی مثل آکاردئون - طبل های جاز و گیتار وارد گروهای موسیقی می شوند . از این دوران به بعد نوع دیگری از موسیقی آغاز به کار می کند که به موسیقی پاپ غربی متمایل تر است تا به نوع موسیقی سنتی و اصیل ایرانی .

در فاصله نیمه 1340 تا سال 1357 که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید - موسیقی پاپ ایرانی غالب ترین نوع موسیقی در کشور ما بود . در کنار این موسیقی - نوع سنتی و اصیل نیز به حیات خود ادامه داد . پس از پیروزی انقلاب اسلامی اولین گروه از هنرمندان ایرانی که از کشور خارج شده و عازم آمریکا شدند - همان کسانی بودند که در عرصه موسیقی پاپ فعالیت داشتند . این افراد طی بیش از دو دهه گذشته عمدتا با تمرکز دادن فعالیت های موسیقی خود در شهر لوس آنجلس آمریکا - نوع موسیقیی "پاپ ایرانی لوس آنجلسی " را تشکیل دادند . نوعی موسیقی که همچنان به حیات خود ادامه می دهد و موافقان و مخالفان خودش را دارد .

از سال 1357 تا سال 1363 - که کشورمان دست خوش انواع حوادث ریز و درشت سیاسی و اجتماعی بود - جریان و نشانی از موسیقی پاپ ایرانی وجود نداشت . اما از سال 1363 به تدریج رگه هایی تازه از موسیقی پاپ نمایان شد . محل ظهور این موسیقی نیز در فیلم های سینمایی تولید شده در آن سالها بود . فیلم "تاراج"که در سال 1364 به نمایش در آمد - احتمالا اولین فیلم سینمایی در سالهای بعد از انقلاب است که در موسیقی متن آن از موسیقی پاپ و سازهای الکترونیک بهره گرفته شده است . فروش خوب این فیلم و توجه توجه فراوان مردم به موسیقی متن آن سبب شد که رادیو و تلویزیون ایران نیز به تدریج متمایل به این نوع موسیقی جذاب و مردمی شود . اما از آنجایی که سیاست های هنری و موسیقیایی در کشور از مداومت و پایداری لازم برخوردار نیست - خیلی زود جلوی این جریان گرفته شد و کمی بعد به طور کامل از صدا و سیما حذف گردید .

بدین ترتیب موسیقی پاپ ایرانی چاره ای جز برگشت به سینما پیدا نکرد و به حیات خود در قالب موسیقی متن فیلم ها ادامه دادو در این زمینه حتی به پیشرفت های قابل توجهی نیز دست یافت - تا آنجا که در مقطعی از تاریخ سینمایی ایران - بیش از سه چهارم متن فیلم ها - در سبک موسیقی پاپ بودند .

در واقع - حرکت نوین در موسیقی پاپ ما - هفت یا هشت سال است که آغاز شده است . متاسفانه حیات دوباره این موسیقی در کشور ما - به صورت" تقلید"ی و بسیار پیش پا افتاده بود . اغلب آهنگسازان - خوانندگان و ترانه سراها با تقلید از ترانه ها و خوانندگان مشهور قبل از انقلاب - کار در این عرصه را شروع کردند و هیچ عکس العمل تندی علیه این موسیقی شکل نگرفت - همین امر سبب شد که به تدریج موسیقی پاپ جان تازه ای بگیرد و آهسته آهسته از پیله "تقلید " و "تکرار" بیرون آمده و حرف نو و تازه ای را ساز کند .

در طی هشت سال گذشته شاهد به عرصه رسیدن خوانندگان و هنرمندان با قریحه ای در موسیقی پاپ کشورمان بوده ایم . نا گفته پیداست که حمایت و تشویق این هنرمندان جوان و نوپا بکی از وظایف اصلی هر ایرانی علاقه مند به فرهنگ هنر است .